-
-
Recent Comments
- 顏 on 兩部期待的電影
- gd21Rebecca on Blog Tag遊戲
- Shirley on 沒有煙抽的日子
- kit on 廉價航空
- karen on 紐西蘭生活點滴-《不一樣的旅遊》-自由工.自由人
Links
Categories
Archives
- February 2010
- January 2010
- December 2009
- November 2009
- October 2009
- August 2009
- July 2009
- May 2009
- April 2009
- March 2009
- February 2009
- January 2009
- December 2008
- November 2008
- October 2008
- September 2008
- August 2008
- July 2008
- May 2008
- March 2008
- February 2008
- January 2008
- December 2007
- November 2007
- October 2007
- September 2007
- August 2007
- July 2007
- June 2007
- May 2007
- April 2007
- March 2007
- February 2007
- January 2007
- December 2006
- November 2006
- October 2006
- September 2006
- August 2006
- July 2006
- June 2006
- May 2006
- April 2006
- March 2006
- February 2006
- January 2006
- December 2005
- November 2005
- October 2005
- September 2005
- August 2005
- July 2005
- June 2005
- May 2005
- April 2005
- March 2005
- February 2005
- January 2005
- July 2004
- September 2003
- June 2003
- March 2003
- January 2003
- December 2002
- November 2002
- October 2002
- September 2002
- August 2002
- July 2002
- March 2002
- February 2002
- January 2002
- December 2001
- April 2001
- January 2001
- December 2000
- November 2000
-
RSS Links

分別
今天在免費報章看到一篇報導,十分感慨。
人家也賣有毒食物,我國也賣有毒食物;人家的老闆被揭發後自殺,我國的老闆卻被注資公司叫回收也不理,最後要人家總理透過外交手段直報中央才揭發出來,嘿!
雖然人家也壞,有毒食物絕不該賣,畏罪自殺也是糗事。但人家總會畏懼,我國的卻連通知也當癈話。
京奧如此成功,剛剛才令人家看得起,便又揭發出為臭全球的醜事,這樣來說不是把京奧的付出都白費了嗎?
愛之深,責之切。恨鐵不成鋼。